တစ္ခါကမက္ခဲ့ဖူးတဲ့ အိပ္မက္ေလး အခုေတာ့လည္း အကုန္ေပ်ာက္ကြယ္လုနီးပါးပါ ပဲ။ သာမန္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္လိ ုပဲ ေနေတာ့မယ္လို့ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ျပီးတဲ့ေနာက္ ငါတစ္ေယာက္ထဲ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္းေတြကလည္း ေျခာက္ေသြ ့လြန္းေနခဲ့တယ္။ ၾကိဳးခ်ည္ဖို့ထက္ ၾကိဳးျဖည္ဖို့ခက္မွန္းသိလိ ုက္ရခ်ိန္က ဒီလိုေနာက္ၾကျမဲပဲလား ...

တစ္ခ်ိန္က နင္ေျပာခဲ့ဖူးခဲ့တယ္ေလ ငါဆြဲတဲ့ Design ကိုသံုးျပီး ျမက္ခင္းျပင္က်ယ္ၾကီးထဲမွာ ငါတို့အိမ္ေဆာက္ၾကမယ္လို့ .. ျပီးေတာ့ငါတို့ႏွစ္ေယာက္ၾက ိဳက္တဲ့ game ေတြလည္းနင္က၀ယ္ထားမယ္ဆိုျပ ီးေတာ့ေပါ့။ ငါကလည္းနင္ၾကိဳက္တဲ့ ရွမ္းေခါက္ဆြဲ ကိုခ်က္ေကၽြးမယ္လို့ေျပာခဲ ့ဖူးတယ္ေလ .. ျပီးေတာ့နင္သီခ်င္းေတြေရးလ ို့ ပ်င္းလာရင္ငါက piano တီးျပမယ္ဆိုျပီးေတာ့ေပါ့။ ငါတို့ စက္ဘီးေတြလည္း၀ယ္ထားဖို့ တိုင္ပင္ခဲ့ၾကဖူးတယ္။ ေန၀င္ခ်ိန္ေရာက္ရင္စက္ဘီး အတူတူစီးျပီးေမာလာရင္ ျမက္ခင္းျပင္ၾကီးထဲမွာ ကေလးေတြလို လွဲအိပ္ၾကမယ္။ ညေရာက္လို့ၾကယ္ေတြထြက္လာရင ္ အတူတူေရၾကဖို့လည္း ေျပာခဲ့ၾကဖူးတယ္။ အဲဒီတုန္းကနင္ေျပာဖူးတယ္ ငါလက္ထက္ျပီးတဲ့တစ္ေန့ေရာက ္ရင္ နင္ကငါနဲ့အတူတူမေနေတာ့ဘဲ ေနရာအႏွ့ံေလွ်ာက္သြားမယ္ဆိ ုျပီးေတာ့ .. ငါကလည္းဘယ္ေတာ့မွ လက္မထက္ဖူးလုိ့ ျပန္ျငင္းခဲ့ဖူးတယ္ေလ။ နင္လည္းနင္၀ါသနာပါတဲ့ အႏုပညာလမ္းမွာ ၾကိဳးစားေလွ်ာက္လွမ္းေနသလု ိ ငါလည္းငါထူးခၽြန္တဲ့ ပညာေရးဘက္မွာၾကိဳးစားေနခဲ့ ၾကတယ္။ ငါတို့ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ျပည့္တဲ့တစ္ေန့မွာ Aurora ကိုတူတူသြားၾကည့္ဖို့လည္း ကတိေတြေပးခဲ့ၾကဖူးတယ္။

ဒါေတြအားလံုးက အိပ္မက္ေတြပဲဆိုေပမယ့္ အခ်ိန္အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိေ တာ့ ငါတို့ယံုၾကည္ခဲ့ၾကဖူးတယ္။ ငါယံုၾကည္ေနဆဲပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအိပ္မက္ေတြက အျပစ္ရွိတယ္လို့ ငါစခံစားမိတာက နင္နဲ့ငါ့မွာ ခ်စ္သူေတြရွိလာတဲ့ေန့က စျပီးေတာ့ေပါ့။ ဒါေတြအားလံုးက မျဖစ္သင့္ေတာ့ဘူးလို့ ငါခံစားမိတယ္။ ငါတို့က မရည္ရြယ္ေပမယ့္လည္း သူတို့ေတြအတြက္ တရားပါ့မလား။ ငါတို့ဘယ္သူ ့ကိုမွ လက္မထက္ျဖစ္သည့္တိုင္ေအာင္ ဒီလိုမျဖစ္သင့္ေတာ့မွန္း ငါသိေနခဲ့တယ္ ... ငါဆံုးျဖတ္ထားတယ္ ... ဒီအိပ္မက္ေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ လက္ေတြ ့ ျဖစ္ေအာင္မၾကိဳးစားေတာ့ဘူး လို့။ အရင္တုန္းကလို ျဖဴျဖဴစင္စင္ ဘာမွမသိတဲ့ အခ်ိန္ေတြကိုျပန္သြားခ်င္ ေနခဲ့တယ္ ဒါေပမယ့္ အိပ္မက္က အိပ္မက္ပါပဲ ...

ငါနင့္ကိုဟန္ေဆာင္ျပီးရယ္ျ ပေနခဲ့လည္း ငါ့အသံေတြက တစိမ္းဆန္ေနခဲ့တယ္။ ငါ့အျပံဳးလိုပဲ နင္ေရးတဲ့သီခ်င္းေတြလည္း အသက္မဲ့ေနမလား ငါမသိဘူး။ ငါသိတာတစ္ခုပဲရွိတယ္ ငါနင့္ကိုအရမ္းခ်စ္တယ္ ...

Tags: Friend Love Dream

1 comments View Entry

    တစ္ကယ္ဆို ကၽြန္မတို ့တိုင္းျပည္ေလးက သဘာ၀သယံဇာတ ေပါၾကြယ္၀ျပီး ေရေကာင္းေျမေကာင္းေတြကို ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ခ်စ္စရာႏိုင္ငံေလးေပါ့ ... ဒါေပမယ့္ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိဘဲ ျဖစ္သင့္သေလာက္ ျဖစ္မလာႏိုင္ေသးတဲ့အတြက္ စိတ္မသက္မသာ ျဖစ္မိတာေတာ့အမွန္ပါ။ တစ္ျခားႏိုင္ငံက ပိုျပီးအဆင့္ျမင့္တဲ့ပညာေတ ြကို သင္ယူခ်င္တဲ့စိတ္နဲ ့ကၽြန္မကိုယ္တိုင္ကလည္း အမိေျမမဟုတ္တဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ခုကို ထြက္လာခဲ့တဲ့သူပါ။ Whole burma ေတြရခဲ့ေပမယ့္ ကၽြန္မလိုပဲ ျပည္ပကိုထြက္ျပီး ပညာသင္ၾကားၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအမ်ားစု ကို ႏွစ္စဥ္ေတြ ့ ျမင္ေနရတယ္။

    ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ အမိေျမကို ထူးခၽြန္ထက္ျမက္တဲ့လူငယ္တိ ုင္းသာ ... ဒီလိုပစ္ခြာသြားမယ္ဆိုရင္ ... ... ျပီးေတာ့ ... လိုက္ေမးၾကည့္လိုက္ရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံျပန္ျပီး အက်ဳိးျပဳမယ္လို ့ေျဖတဲ့သူကမရွိသေလာက္ပါဘဲ။ သူတို ့ကိုလည္း အျပစ္မတင္ရက္ပါဘူး သူတို ့ တတ္ထားတဲ့ ပညာနဲ ့ကၽြမ္းက်င္မႈေတြကို တန္ဖိုးအမ်ားဆံုးေပးတဲ့ႏို င္ငံကုိပဲ ေရာင္းခ်င္ၾကမွာေပါ့။ ဒါကလည္းသူတို ့ အမွားမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါဆိုဘယ္သူ ့အမွားလည္း??? ... ဒါေပမယ့္ အခုခ်ိန္မွာဘယ္သူမွားလည္းမ ွန္လည္း အေျဖရွာအျပစ္တင္ေနမယ့္အစား ကၽြန္မတို ့အားလံုးရဲ ့ ေမြးဖြားခိုလႈံရာ အမိေျမကို မိမိတတ္ႏိုင္သေလာက္ တတ္ႏိုင္တဲ့ဘက္က ကူညီေပးျပီး ကၽြန္မတို ့ရဲ ့မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြကို လွပတဲ့အနာဂါတ္ေတြ လက္ေဆာင္ေပးႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကရင္ ပိုေကာင္းမွာပါ။

    ေလာကၾကီးအေၾကာင္းကိုကၽြန္မ မသိေသးပါဘူး။ ေလာကၾကီးကလည္းကၽြန္မအေၾကာင ္းကို မသိေသးပါဘူး။ ကၽြန္မကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံျပန္ျပီး အလုပ္မလုပ္ျဖစ္သည့္တိုင္ေအ ာင္ အမိႏိုင္ငံအတြက္အက်ဳိးရွိမ ယ့္ အလုပ္တစ္ခုခုကုိတတ္ႏိုင္တဲ ့ဘက္က လုပ္ေဆာင္သြားမယ္လို ့ဆံုးျဖတ္ျပီးသားပါ။ သူငယ္ခ်င္းေတြစုျပီး တိုင္ပင္ထားၾကတာမ်ဳိးေလးေတ ြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒီလိုပဲမ်ဳိးဆက္သစ္တိုင္းရ ဲ ့ရင္ထဲမွာ အဲလိုေလးရွိေနခဲ့ရင္သိပ္ေက ာင္းမွာပဲလို ့ ့လဲေတြးမိတယ္။ ေသခ်ာပါတယ္ သူတို ့လည္းေတြးမိၾကမွာပါပဲ။ လုပ္ေပးႏိုင္တာ မလုပ္ေပးႏိုင္တာထက္ ဒီလိုေလးစဥ္းစားမိတာက ပိုေကာင္းတယ္လို ့ထင္ပါတယ္။ လက္ေတြ ့ဆိုတာ စိတ္ကူးကေနတစ္ဆင့္ျဖစ္ေပၚလ ာတတ္တာမ်ဳိးမဟုတ္လား ...

Tags: Myanmar Responsibility Love Youth

3 comments View Entry